از
حافظ به
حافظهامیرهوشنگ گراوندحافظ و شعر حافظ را می شود هم به صورت عمودی و از بالا به پائین خواند و هم به شکل افقی و خطی و به اصطلاح بیت به بیت.خوانش من اینجا و از افق خود خوانشی تشریحی ـ افقی ست تا عمودی. به این شکل که حرکتی طولی را انتخاب و دنبال می کنیم تا برخی مختصات کلامی و شعری را بیرون کشیده و از ابعاد و زوایای پنهان و آشکارش کالبدشکافی و بررسی کنیم. چرایش وجود و خوانش شاه بیت هائی ست برتر و زیباتر از کل یک غزل ! تلألو درخشان شاه بیتهائی چند وجهی، اجرای کامل بوطیقای شعر.انتخابها بیشتر تأثیر تأثر واحد شعری بر لحظۀ دریافت بوده. این لحظه و دریافت را می توان به جهات مختلف توسعه و گسترش داد. کهکشانی از ستاره و اشاره که در شبی ازلی به تو چشمک می زنند. درون این کیهان و سپهر بی انتها و در حال گسترشِ حافظ می توان هر آن اش به کشفی تازه و لذتی تازه دست یافت. کشف یک راز و ارضاء یک نیاز .اینجا با چند تا از همین شاه بیت های حافظ به رازی و نیاز می نشینیم :1 ـ پیر ما گفت " خطا بر قلم صنع نرفت " / آفرین بر نظر پاک خطا پوشش باد !آغاز ما از حافظ، آن سان که آغاز و بر پیشانی قصۀ " افسانه آفرینشِ " صادق هدایت نیز که گوشه و طنزیست دیگر به روایت متون مقدس از خلقت، به همینگونه است، ما را با او به سر آغاز آفرینش می برد. آفرینش حافظ راجع به آفرینشی دیگر و آفرینشگری دیگر یعنی کار خلقت و خالق آن است. خالق شعر که حافظ باشد اینجا در کار خالقِ خلقت شاعرانه و به زبان شعر شکاکیت و پرسش می برد و می آفریند.دو آفرینشگر چون آئینه ادبی...
ادامه مطلبما را در سایت ادبی دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 82 تاريخ: دوشنبه 16 خرداد 1401 ساعت: 2:58